Co nasze miejsce spotkania wie o tobie
Zacznijmy od podstaw. Nasze miejsce spotkania wie o tobie dokładnie trzy rzeczy: twoją nazwę użytkownika, twój unikalny identyfikator i skrót twojego hasła. Hash to nieodwracalna transformacja matematyczna — może sprawdzić, czy twoje hasło jest poprawne, nie wiedząc, jakie ono jest. Twoje prawdziwe hasło istnieje tylko w twojej głowie i na twoim urządzeniu.
Nic więcej. Nie zapisujemy, z kim rozmawiasz ani o czym rozmawiasz. Twoje tunele i nazwy twoich kontaktów istnieją tylko na twoim urządzeniu w postaci zaszyfrowanej, a nasz punkt spotkań nie mógłby ich otworzyć, nawet gdyby chciał.
Skrzynki pocztowe
Wyobraź sobie ścianę z numerowanymi skrzynkami pocztowymi, jak na starym urzędzie pocztowym. Gdy twoja aplikacja chce połączyć się z kimś, zostawia karteczkę w skrzynce z napisem 'Chcę porozmawiać z użytkownikiem X'. Nic więcej. Nie mówi, kim jesteś. Nie mówi, o czym chcesz rozmawiać. Tylko karteczka w skrzynce.
Od czasu do czasu wszystkie aplikacje połączone z Solo2 sprawdzają skrytki, czy ktoś nie zostawił dla nich wiadomości. To jak zajrzeć na pocztę i zapytać: „Czy jest coś dla mnie?”. Jeśli twój kontakt znajdzie twoją notatkę, prosi punkt spotkań o pozostawiony przez ciebie adres IP. Ten mu go przekazuje. Adres pozostaje w pamięci serwera przez kilka sekund i nigdy nie jest zapisywany na dysku.
Od tego momentu miejsce spotkania znika
Gdy oba urządzenia znają swoje adresy, rozmawiają bezpośrednio ze sobą. Miejsce spotkania już nie uczestniczy. Jeśli bezpośrednie połączenie nie jest możliwe, wiadomości przechodzą zaszyfrowane przez nasze lustro, które niczego nie zapisuje. Nie przechowuje ich. Nie wie, czy połączenie zostało nawiązane, czy nie. Nie wie, jak długo trwa. Nie wie, ile wiadomości zostało wymienionych ani jak duże są.
Do tego stopnia, że gdyby miejsce spotkania wyłączyło się w tym momencie, przy bezpośrednim połączeniu dwaj użytkownicy kontynuowaliby rozmowę dokładnie tak samo. Rozmowa nie zależy od niego. Zależała od niego tylko po to, by dwa urządzenia mogły się znaleźć. Po połączeniu jest ono nieistotne.
Rozmowa jest bezpieczna, zanim się zacznie
Gdy dwie osoby tworzą tunel w Solo2, ich urządzenia wymieniają się publicznymi kluczami kryptograficznymi. Od tego momentu każda wiadomość jest szyfrowana kluczem odbiorcy — i tylko odbiorca może ją odszyfrować. Dzieje się to przed rozpoczęciem jakiejkolwiek rozmowy. Klucze są gotowe od momentu utworzenia tunelu.
Dlatego, gdy dwa urządzenia łączą się bezpośrednio, komunikacja jest już chroniona. Nie muszą niczego negocjować. Nie muszą prosić miejsca spotkania o pozwolenie. Klucze są ich, na ich urządzeniach i nikt inny ich nie ma.
Co to oznacza w praktyce
To, że twoje rozmowy nie są zapisywane na żadnym serwerze. Nie ma bazy danych wiadomości do zhakowania. Wędrują zaszyfrowane z twojego urządzenia do urządzenia drugiej osoby.
Następnym razem, gdy ktoś ci powie, że aplikacja „szyfruje twoje wiadomości end-to-end”, zapytaj o całą resztę: kto zna twoje kontakty, o której godzinie rozmawiasz, jak często. Jeśli odpowiedź brzmi „nasz serwer, ale nie używamy tego do niczego złego” – to tylko obietnica. W Solo2 odpowiedź jest inna: twoje kontakty są zaszyfrowane na twoim urządzeniu i nie zapisujemy, z kim rozmawiasz ani o czym rozmawiasz.