Het probleem van kunnen bewerken
Stel je voor dat je een bericht van iemand ontvangt. Je leest het, handelt daarnaar en gaat verder met je dag. Een uur later ga je terug naar het gesprek en het bericht zegt iets anders. Niet dat ze een nieuw bericht hebben gestuurd — ze hebben het bericht dat je al had gelezen veranderd.
Dat is wat veel messaging-apps toestaan. Berichten bewerken nadat ze zijn verzonden. Berichten verwijderen uit de geschiedenis van de ander. Het gesprek herschrijven alsof wat gezegd is nooit gezegd is.
Het lijkt misschien een handige functionaliteit. Maar het heeft een prijs: het vernietigt het vertrouwen in de gedeelde geschiedenis.
De chat als gedeeld verslag
In Solo2 is de geschiedenis van een gesprek een gedeeld verslag (acta) tussen twee personen. Wat jij ziet is precies wat de andere persoon ziet. Bericht voor bericht. Woord voor woord.
Het is als een ondertekend contract. Eenmaal ondertekend, kan geen van de partijen een regel doorstrepen en iets anders schrijven. Men kan een nieuwe clausule toevoegen — een nieuw bericht sturen. Men kan zijn kopie vernietigen — verwijderen uit zijn kluis. Maar men kan niet wijzigen wat al geschreven staat.
Het rectificatievenster
We maken allemaal fouten. Een typefout, een bericht gestuurd naar de verkeerde persoon, een opwelling waar je de volgende seconde spijt van hebt. Daarom geeft Solo2 je een venster van 60 seconden na het versturen van een bericht.
Binnen die 60 seconden kun je het bericht verwijderen en zal het uit beide kluizen verdwijnen — de jouwe en die van je contact. Alsof het nooit is verzonden.
Na 60 seconden maakt het bericht deel uit van het verslag. Je kunt je kopie verwijderen als je wilt — je kluis is van jou en je doet ermee wat je wilt. Maar de kopie van je contact blijft intact. Omdat hun kluis ook van hen is.
Twee principes waarover niet wordt onderhandeld
Ten eerste: de gegevens in elke kluis zijn heilig. Niemand — de andere gebruiker niet, de server niet en wij niet — kan gegevens in de kluis van een gebruiker manipuleren, wijzigen of openen.
Ten tweede: de gedeelde geschiedenis is integer. De informatie die aan de ene kant van de tunnel wordt gezien, is identiek aan de informatie aan de andere kant.
Wanneer deze twee principes met elkaar in conflict komen — bijvoorbeeld als een gebruiker een bericht uit zijn kluis verwijdert — prevaleert de eerste. Jouw kluis is van jou. Maar dat geeft je niet het recht om de kluis van de ander te wijzigen.
Waarom het ertoe doet
Vertrouwen in een privégesprek is gebouwd op de zekerheid dat wat je ziet precies is wat er gezegd is. Als de andere persoon de geschiedenis kan herschrijven, heb je geen gesprek meer — je ziet een bewerkte versie van wat er is gebeurd.
In Solo2 geldt: wat gezegd is, is gezegd. Niet omdat we het bewerken niet kunnen implementeren — dat zouden we kunnen. Maar omdat we ervoor kiezen dat niet te doen. Omdat de integriteit van je gesprekken meer waard is dan het gemak van ze te kunnen retoucheren.