O cadeado que non o protexe todo
Moitos servizos de mensaxería anuncian cifrado de extremo a extremo. E é verdade: o contido das túas mensaxes viaxa cifrado. Ninguén pode ler o texto mentres está en tránsito. Ata aí, correcto.
Pero o contido é só unha parte da historia. Porque aínda que ninguén poida ler o que dis, o servizo si sabe outras cousas: con quen falas, a que hora, con que frecuencia, desde que localización, con que dispositivo, cantas mensaxes envías e cantas recibes. A iso chámaselle metadatos. E os metadatos contan case tanto como a mensaxe en si.
O que contan os metadatos
Non fai falta ler unha mensaxe para saber moitas cousas. Se alguén chama a un oncólogo todos os martes ás nove da mañá, non necesitas escoitar a conversa para sospeitar o que está a pasar. Se dúas persoas se escriben cen mensaxes ao día e de súpeto deixan de facelo, non fai falta ler ningunha para intuír o que aconteceu.
Os metadatos revelan patróns de comportamento. Quen se relaciona con quen. Que horarios ten cada persoa. Cando está esperta, cando dorme, cando viaxa. Un servidor que recolle metadatos pode construír un perfil detallado da túa vida sen ler unha soa palabra do que escribes.
Que sabe o noso servidor
En Solo2, o servidor sabe que existes. Ten o teu nome de usuario e a información necesaria para que te poidas conectar. Nada máis. Non sabe con quen falas. Non sabe cantos túneles tes. Non sabe cantas mensaxes envías nin cantas recibes. Non coñece os teus horarios nin a túa localización.
E non é que prometamos non mirar. É que a información non está aí. As mensaxes viaxan directamente entre dispositivos. As conexións entre usuarios xestiónanse dentro de cada bóveda local. O servidor non participa na conversa. Só facilita que os dous dispositivos se atopen e, unha vez conectados, retírase.
A túa lista de contactos
Moitos servizos de mensaxería piden acceso á túa axenda de contactos ao rexistrarte. Soben todos os teus números de teléfono ao seu servidor para amosarche quen máis usa o servizo. A partir dese momento, a empresa ten un mapa completo das túas relacións persoais, aínda que nunca lles escribises unha soa mensaxe.
Solo2 non che pide teléfono, nin correo electrónico, nin acceso á túa axenda. Non sabe quen son os teus contactos. Os túneles créanse compartindo un código de vinculación directamente coa outra persoa, sen que o servidor saiba quen está en cada extremo.
A diferenza entre cifrar e ser privado
Cifrar é protexer o contido. Ser privado é non recoller o que non necesitas. Son cousas distintas. Un servizo pode cifrar todas as túas mensaxes e ao mesmo tempo saber todo sobre ti a través dos metadatos. É perfectamente compatible.
Solo2 cifra o contido e ademais non recolle metadatos. Non porque sexamos mellores persoas, senón porque o sistema está deseñado para non necesitalos. Cando as mensaxes van directas dun dispositivo a outro, non hai un servidor no medio que poida rexistrar quen fala con quen.
A privacidade non é só cifrar mensaxes. É non recoller o que non che pertence. En Solo2, a túa conversa é túa. O contido, os metadatos e ata a propia existencia da conversa.